
|
|+|
نوشته شده توسط خادم هیات در سه شنبه پانزدهم خرداد 1386 و ساعت 2:51
ما را اين گمان نبود هرگز كه بي او بمانيم. آخر او آيتي بود كه « ثقلين » را در وجود خود معنا مي كرد، همه « ما ترك رسول الله » را ، و ما مي دانستيم كه زمين و زمان مي گردند تا انسانهايي چون او ، هر هزار سال يكي ، پاي به دنيا گذارد. آخر آدم هايي چون او ، قطب سنگ آسياب افلاكند ، مصداق حديث « لولاك » اندو غايت الغايات وجود ... و حق است اگر با رفتن ايشان زمين از رفتن باز ماند و آسمان نيز ؛ خورشيد سرد شود و ماه بشكافد و درياها طغيان كنند و باران خون از آسمان ببارد و مومنين از شدت ماتم دق مرگ شوند. و اگر نبود آن حجت غائب ، تو بدان بي ترديد كه همان مي شد. سيد شهيدان اهل قلم سيد مرتضي آويني |+|
نوشته شده توسط خادم هیات در یکشنبه سیزدهم خرداد 1386 و ساعت 16:10 - تازه به جبهه رفته بودم و حس و حال خاصي داشتم. يك شب خودم را راضي كردم كه براي نماز شب بلند شوم و يه حالي با خداي خودم كنم. قبل از اذان صبح از خواب بيدار شدم و بدون سرو صدا از چادر خارج شدم. هواي بيرون خيلي سرد بود. وضو گرفتم و به طرف نمازخانه رفتم. با خودم گفتم نمازم كه تمام شد، بچهها را براي نماز صبح بيدار ميكنم. وارد نمازخانه شدم. خيلي تاريك بود. چشم چشم را نميديد. از اينكه از ميان اين همه آدم، تنها من توفيق عبادت پيدا كرده بودم خيلي خوشحال بودم و با خودم فكر ميكردم كه الان همه تخت خوابيدهاند. هنوز چشمهايم درست به تاريكي عادت نكرده بود. مهري برداشتم و به سمت جلوي حسينيه رفتم. اما مگر ميشد. من نميدانم اين همه وسايل را چه كسي در نمازخانه گذاشته بود. اما نه! انگار قدري مشكوك بودند كمي صبر كردم كه چشمهايم عادت كند. از خودم خجالت كشيدم. اينها بچههاي گردان بودند كه هر كدام در گوشهاي از نمازخانه به عبادت مشغول بودند. تازه فهميدم كه من جزء آخرين نفرات هستم ه... پاتك تداركاتي/ مجتبي سلطاني از سایت: www.qafelenoor.com |+|
نوشته شده توسط خادم هیات در شنبه دوازدهم خرداد 1386 و ساعت 15:47 قال سبحان الله تبارک و تعالی فی کتابه: الم 1 ذَلِكَ الْكِتَابُ لاَ رَيْبَ فِيهِ هُدًى لِّلْمُتَّقِينَ 2 الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ وَيُقِيمُونَ الصَّلاةَ وَمِمَّا رَزَقْنَاهُمْ يُنفِقُونَ 3
الف لام ميم (1) اين است كتابى كه در [حقانيت] آن هيچ ترديدى نيست [و] مايه هدايت تقواپيشگان است (2) آنان كه به غيب ايمان مىآورند و نماز را بر پا مىدارند و از آنچه به ايشان روزى دادهايم انفاق مىكنند (3) داوود بن کثیر رقی از امام صادق (ع) روایت می کند که در تفسیر این قول خدای تبارک و تعالی: «الَّذِينَ يُؤْمِنُونَ بِالْغَيْبِ» فرمود: یعنی کسی که ایمان به قیام قائم (عج)داشته باشد و آن را حق بداند. «کمال الدین و تمام النعمه ج ۲ باب ۳۳ ص ۱۴ ح ۲۰» یحیی بن ابوالقاسم گوید: از امام صادق (ع) از تفسیر این آیه سوال کردم : حضرت فرمود : مقصود از « متقین » شیعیان علی (ع) هستند و مقصود از « ایمان به غیب » ایمان به حضرت بقیه الله (عج) است که غایب خواهد بود. «کمال الدین و تمام النعمه ج ۲ باب ۳۳ ص ۱۴ ح ۱۹» |+|
نوشته شده توسط خادم هیات در شنبه دوازدهم خرداد 1386 و ساعت 14:49 |
>>اوقات شرعي <<
|